We wtorek, 16 czerwca, około godziny 5 rano, w Rzymie i w innych miejscach doszło do kolejnej akcji represyjnej wymierzonej w ruch anarchistyczny, w wyniku której wydano siedem nakazów aresztowania wobec towarzyszy, przeprowadzono przeszukania w całych Włoszech oraz dokonano eksmisji squatu Bencivenga w Rzymie.
Obecnie pięć osób przebywa w więzieniu pod zarzutem spisku w celach terrorystycznych (art. 270 bis), dwie osoby są objęte aresztem domowym, a dwóch towarzyszy zatrzymano za „terroryzm słowny” (przestępstwo wprowadzone w ostatnim dekrecie o bezpieczeństwie, art. 270 quinquies). W całych Włoszech przeprowadzono dziesiątki nalotów, a nie możemy pominąć eksmisji z Bencivenga, przestrzeni okupowanej od 25 lat. Spisek ma rzekomo związek z aktami sabotażu przeprowadzonymi podczas zniszczeń w rejonie Mediolanu i Cortiny, znanych również jako Zimowe Igrzyska Olimpijskie, w lutym 2026 roku.
Podsumowujemy i rozpowszechniamy różne oświadczenia wydane przez ruch:
Chociaż zniesławianie i dezinformacja rozpowszechniane przez media wobec anarchistów nie są niczym nowym, nie możemy nie zauważyć poziomu, jaki tym razem osiągnęła propaganda reżimu ,szczególnie w przypadku niesławnego kanału medialnego TG1, który był wyjątkowo groteskowy: „Spotkali się w wiejskiej rezydencji jak mafia, planowali strategię napięcia, zamierzali popełnić akty przemocy, anarchistyczny terroryzm”… Jeśli przypomnimy tym panom, że dla anarchistów mafia jest wrogiem w takim samym stopniu jak władza, a „strategia napięcia” w tym kraju została wdrożona przez państwo, nietrudno dostrzec bardzo konkretny zamiar kryjący się za tymi oszczerczymi słowami: ten sam, który doprowadził w 2015 roku do przekształcenia Krajowej Dyrekcji Antymafijnej (DNA) w Krajową Dyrekcję Antymafijną i Antyterrorystyczną (DNAA).
Solidarity to #Bencivenga squat in Rome that was evicted and all targets of repression during the June 16th state attack on the anarchist movement. #Italy pic.twitter.com/MXDzAcDWXO
— a.infoshop (@Ainfoshop) June 24, 2026
W rezultacie ta sama absolutna demonizacja i traktowanie, wcześniej zarezerwowane dla prawdziwych lub domniemanych mafiosów (a także od dziesięcioleci stosowane wobec rewolucyjnych komunistów), są teraz stosowane wobec anarchistów. Okolicznością obciążającą dla rewolucjonistów jest to, że nie stosują oni przemocy dla zysku czy władzy, ale jako rodzaj celu samego w sobie, dla samej przyjemności niszczenia lub jakiegoś nieznanego, mrocznego popędu śmierci.
Jakby tysiące ludzi nie sprzeciwiły się Zimowym Igrzyskom Olimpijskim z bardzo jasnych powodów: obecności izraelskiego wojska (tym razem bez mundurów), eskorty zapewnianej przez mordercze gangi ICE, dewastacji środowiska alpejskiego w imię kolejnego „wielkiego wydarzenia”… i jakby te motywacje nie zostały jednoznacznie przedstawione w komunikacie wydanym po sabotażu. Jeśli chodzi o zwyczajowe oskarżenie o „terroryzm”, uważamy, że Gaza wystarczająco wyjaśniła tę sprawę – i że nie może być już żadnych wątpliwości co do tego, kto szerzy terror.
„W czasach wojny, pierwszą ofiarą jest prawda”
Podczas gdy Alfredo Cospito pozostaje w więzieniu 41-bis jako swego rodzaju kozioł ofiarny za „grzechy” całego ruchu anarchistycznego, państwo posuwa się nawet do kryminalizacji samego zamiaru podjęcia działań mających na celu uwolnienie go od tortur. Podczas gdy wciąż nie możemy dojść do siebie po śmierci Sary i Sandro, państwo próbuje wykorzystać ich przeciwko nam.
Są tacy, którym odebrano wolność, inni widzieli, jak policja wtargnęła do ich przestrzeni, zabrała ich bliskich i wyrzuciła ich z domów. Ale są też wszyscy ci, którzy – nawet jeśli nie brali bezpośredniego udziału w wydarzeniach 16 czerwca – w taki czy inny sposób poniosą konsekwencje.
Mamy na myśli wszystkich, którzy wyszli na ulice u boku Alfredo Cospito, tych, którzy zachęcali do solidarności z palestyńskim ruchem oporu i przeciwko imperialistycznym wojnom, tych, których ogarnia gniew z powodu uwięzionych towarzyszy. Ale ostatecznie mamy na myśli również tych, dla których doświadczenie partyzanckiego ruchu oporu stanowi ważny rozdział w historii Włoch. Wiemy też, że to tylko niektóre z okoliczności, w których każdy mógł znaleźć się fizycznie u boku aresztowanych lub moralnie blisko nich.
Każdy towarzysz w rękach państwa, każda utracona przestrzeń pozostawia pustkę, którą coraz trudniej jest wypełnić. Każda okazja, jaką państwo ma do wdrażania i eksperymentowania z nowymi kodeksami represyjnymi, oznacza zamknięcie kolejnej przestrzeni wolności, bez której trudniej będzie przeciwstawiać się obecnemu stanowi rzeczy.
Nie wiemy, czy pod koniec tej represyjnej operacji sędziowie uznają oskarżonych za winnych, czy niewinnych. Pewne jest jednak to, że jeśli opieramy naszą analizę na ostatnich 20 latach śledztw przeciwko anarchistom lub ogólnie osobom wywrotowym, prokuratorzy uznali za „winnych” bardzo niewiele osób. Z drugiej strony, dzięki środkom zapobiegawczym, więzienia od dziesięcioleci przetrzymują w swoich murach setki aktywistów.
Uważamy, że niezbędne jest wspieranie dotkniętych tą sytuacją anarchistów.
Uważamy, że niezbędne jest przełamanie izolacji, obojętności i strachu, które represje starają się zaszczepić.
Za wolność, za solidarność, za obalenie tego systemu.
Zapraszamy wszystkich do wspierania zatrzymanej osoby finansowo, politycznie i moralnie oraz do wyrażenia solidarności z osobami dotkniętymi tą operacją.
Nie wiemy, czy osoby aresztowane i objęte śledztwem popełniły czyny, o które są oskarżane. Możemy jedynie powtórzyć to, co wielokrotnie pisaliśmy w podobnych przypadkach: jeśli „niewinni” zasługują na naszą solidarność, to „winni” zasługują na nią tym bardziej.
Solidarność z Nico, Bibi, Micol, Arnau, Stefano, Giulią, Luną, Pietro i Tony’m!
Publikujemy aktualne, znane nam adresy, pod którymi przetrzymywani są nasi uwięzieni towarzysze:
- Nico Aurigemma
- Arnau Vallet Casadevall
- Stefano Marri
- Regina Coeli, via della Lungara 29, 00165, Rzym
- Micol Marino C.C. Rebibbia femminile, via Bartolo Longo, 92, 00156 Rzym
- Pietro Rosetti C.C. di Forlì, via della Rocca 4, 47121, Forlì
- Francesco Benedetti C.C. Lorusso e Cotugno, via Maria Adelaide Aglietta 35, 10151, Turyn
Z gniewem i miłością, za anarchię. ★